BijbelArchief
Israëls vijanden tieren
Israëls vijanden tieren (Saoedi-Arabië)
 

Israëls vijanden tieren (Saoedi-Arabië)

Het merendeel van de ‘Wereldleiders’ reageerde enthousiast op het in het voorjaar van 2002 door de Saoedische prins Abdullah bin Abdul Aziz gelanceerde vredesvoorstel voor het Midden-Oosten. Het voorstel voorzag in erkenning van Israël in ruil voor terugtrekking uit de zogenaamde ‘bezette gebieden’. Met andere woorden; Israël zou de gebieden moeten opgeven die het in de 'Zesdaagse Oorlog van 1967' opnieuw weer in bezit heeft gekregen. In oudtestamentische tijden behoorden deze gebieden namelijk ook al toe aan stammen van Israël. Het Saoedische ‘vredesplan’ was echter niets anders dan een ‘public relation’ stunt om het zwaar geschonden imago -wat het na de aanslagen van 11 september 2001 had opgelopen- weer enigszins op te poetsen. De Saoedische leiders hebben in de maanden na deze aanslagen, een golf aan negatieve publiciteit over zich heen gekregen vanwege hun connecties met het internationale terrorisme. Van de 19 terroristen die betrokken waren bij de aanslagen, bleken er maar liefst 15 uit Saoedi-Arabië te komen. Vanwege hun connecties met het internationale terrorisme. Waar het Israël betreft, betekende het plan niets anders dan een versnelde poging de joodse staat te vernietigen. Alles wat Israël weggeeft is definitief maar alle eventuele concessies van Arabische zijde aan Israël verdwijnen de volgende dag in de prullenmand. Arabische ‘garanties’ voor Israël’s veiligheid, zijn niet meer waard dan het papier waarop het geschreven staat.

Saoedi-Arabië staat al jaren bekend als felle tegenstander van de joodse staat. Net als de rest van de Arabische wereld draagt ook Saoedi-Arabië voor een niet-onaanzienlijk deel bij aan het verspreiden van haat tegen Israël. De Saoedische ambassadeur in Londen, Ghazi Algosaibi zei begin juli 2002 tijdens een toespraak aan de Universiteit van Westminster in Londen, dat Israël’s ‘bezetting’ van ‘Arabisch land’ erger is dan de Europese ervaringen onder de nazi’s. Algosaibi verdedigde tevens de Palestijnse zelfmoordaanslagen. De islamitische anti-Israël hetze is ook de motor die het Europese antisemitisme aandrijft. De door de staat uitgegeven kranten in o.m. Egypte en Saoedi-Arabië verschillen niets met deze uitgaven in het Duitsland van Hitler. In de Israëlische pers leest men niet dat de Palestijnen apen en varkens zijn, zoals dat wel in Arabische kranten te lezen is over de joden. Er zijn ongeveer 1 miljard islamieten in de wereld en zij allen worden dagelijks gevoed met jodenhaat. In de Saoedische pers verschijnen regelmatig berichten waarin de staat Israël en het joodse volk worden gedemoniseerd. De staatskrant Al-Riyadh van 22-11-2002 schreef:

'Men hoeft zich niet te verbazen over de haat die de meeste naties voor de zionistische entiteit voelen, vanwege de geschiedenis daarvan, die niet is gevuld met menselijke prestaties, maar met barbaarse massamoorden, bedrog en kwaad geweten. Vooral onder de Arabieren neemt de haat tegen hen toe, vanwege het leed dat zij ondergaan als gevolg van de bezetting van de Arabische staat Palestina, vanwege de catastrofes, de wreedheid en het onrecht dat ons allen bekend is. Daarom krijgen Arabische kinderen de haat voor de zionistische vijand met de moedermelk ingegeven. En die haat kan niet worden weggenomen, ondanks alle praat over valse vredesovereenkomsten. Dit zijn onze vijanden en onze haat jegens hen is in onze zielen geworteld en het enige dat die haat kan verwijderen is hun vertrek uit onze landen en de zuivering van de door hen veroorzaakte verontreiniging van onze heilige plaatsen.'

Tijdens Poerim van 2002- het joodse feest dat werd ingesteld om de verhindering van de door Haman geplande jodenmoord te vieren ( Ester 9:20-28)- verscheen in de officiële, door de Saoedische regering geleide pers, een reportage over hoe joden met Poerim het bloed van een volwassene nodig hebben voor de bereiding van hamans oren, waarbij de columnist een zeer gedetailleerde beschrijving van de gevangenneming en het ombrengen van het slachtoffer gaf. Dit ‘bloedsprookje’ is een beproefd antisemitisch recept.

Begin mei 2002 vond in een moskee in Riyad een redevoering plaats door Sjeik Saad-al Burak, een goede relatie van prins Abdul Aziz Ben Fahd. Burak sprak de volgende ongehoorde woorden.

'Oh, Palestijnse Autoriteit, zien jullie niet dat jullie steeds opnieuw getest worden? Is het niet tijd voor de Heilige Oorlog? Ik roep op, alle joodse ambassades in de moslimlanden te sluiten en alle normale betrekkingen met Israël te verbreken. Moslimbroeders in Palestina, heb geen genade en geen medelijden met de joden, met hun bloed, hun geld en hun vlees,. Hun vrouwen zijn van jullie, dat is legitiem. Allah heeft ze voor jullie gemaakt. Waarom maken jullie geen slavinnen van hun vrouwen? Waarom plunderen jullie hen niet? Mensen moeten weten dat de joden worden gesteund door de christenen en de strijd die wij gaan voeren is dus niet tegen de joden alleen, maar ook tegen hen die zeggen dat Jezus de Zoon van God is.'

De oppermoefti van Saoedi-Arabië, sjeik Abdul Rahman al-Sudais, betitelde de joden onlangs als het uitschot van het menselijk ras, de ratten van de wereld, de moordenaars van profeten en de kleinzonen van apen en varkens.

In een artikel in de Engelstalige Saoedische krant A-Sharg al Awsat, stond een steunbetuiging aan het bewind van de Palestijnse terreurbaas Arafat;

'Wij zijn allemaal de stem van Palestina. Acht miljoen Palestijnen, 250 miljoen Arabieren en 1 miljard moslims zijn de stem van Palestina. Zowel Israël als hun wapenleverancier Amerika zijn vredebrekers. Zij (de Israëli’s red.) hebben onze waardigheid en ons heiligdom geschonden en de hele wereld heeft toegekeken. Wij hebben passief toegestaan dat zij Palestijns land bezetten, de massamoord in Deïr Yassin en Sabra en Shatilla. Wij hebben toegestaan dat Israël zich in de wereld presenteerde als vredesstichters en dat de Nobelprijs voor de vrede werd uitgereikt aan een Israëlische crimineel. Dat wat met geweld genomen is, zal met geweld worden teruggenomen.'

Saoedi-Arabië is geen eeuwenoud koninkrijk zoals door velen gedacht wordt. Het is nog geen tachtig jaar oud en ontstaan met de door de Britten gesteunde veroveringen van Abdoel Aziz ibn Saoed. Deze smeedde zijn koninkrijk op de traditionele manier: hij trouwde met twintig vrouwen van verschillende invloedrijke stammen. Bij zijn dood ( 1953) liet hij 44 zonen na en ontelbare dochters. Vier van zijn zonen zijn reeds koning geweest. Saoedi-Arabië is een autocratische monarchie; alle macht berust bij de regering waarvan de koning het hoofd is. Er is geen parlement en er worden geen verkiezingen gehouden. Partijen en vakbonden zijn verboden. Op de televisie zijn vrouwen taboe, maar seksuele slavernij van Aziatische en Afrikaanse vrouwen wordt wel getolereerd. Dat is trouwens in de hele islamitische wereld zo want vrijwel alle 27 miljoen slaven die de wereld van vandaag telt, zijn te vinden in de islamitische landen.

Het Saoedische koningshuis telt duizenden prinsen, met een geschat vermogen van vijftig miljoen Euro per persoon. Een deel van dit geld wordt gebruikt voor de export van islamitisch fundamentalisme en voor het ondersteunen van Palestijnse zelfmoordterroristen. Net als het merendeel van de andere Arabische staten behoort ook Saoedi-Arabië tot één van de meest wrede, inhumane staten in de wereld. De heersers kunnen zich veelal alleen maar handhaven door onderdrukking van de bevolking, door een overmacht aan politie en geheime diensten. Zo is er een religieuze politie die uit zo’n 3500 man bestaat die er onder meer op toe moet zien dat de conservatieve kledingvoorschriften worden gerespecteerd. Ze breken in woningen in als de eigenaars verdacht worden van het drinken van alcohol of ongewenste seksuele activiteiten. Begin 2002 verboden ze de brandweer een schoolgebouw te blussen omdat de meisjes binnen hun eigen schoolgebouw niet correct gekleed waren, waardoor 15 van hen verbrandden.

In het boek 'De nieuwe Orde in opkomst' identificeert de schrijver Robert De Telder Saoedi-Arabië met Dedan uit Ezechiël 38:13. In de volkerenlijst van Genesis hoofdstuk 10 is Dedan een nakomeling van Cham, één van de zonen van Noach.De Israëlische krant Yediot Aharonot publiceerde op 27-3-2002 foto’s van een geheime raketbasis in Saoedi-Arabië. Volgens de krant zijn de foto’s begin maart genomen door de satelliet Ikonos. De raketbasis is gelokaliseerd in de Al-Sulayil-oase, zo’n 500 kilometer verwijderd van de hoofdstad Riyadh. De basis bevat raketten van Chinese makelij met een reikweidte van 2500 tot 3500 kilometer. Ook Saoedi-Arabië streeft net als de andere broeders in het kwaad naar de vernietiging van Israël.