BijbelArchief
Palestijnse terreur in Hebron
Palestijnse terreur in Hebron
 

Palestijnse terreur in Hebron

Net als in vele andere plaatsen die onder bestuur vallen van de Palestijnse Autoriteit is ook de stad Hebron regelmatig het decor van Palestijnse moordaanslagen. Joden worden in hun auto's van de weg geschoten en vermoord. Kleine kinderen- waaronder baby's- worden op speelplaatsen onder vuur genomen en terroristen dringen huizen binnen en openen het vuur op de inwoners. Dat overkwam ook het gezin van Netanel Ozeri en zijn twee gasten op de vrijdagavond van 17 januari j.l. Net toen zij aan de Sabbatmaaltijd waren begonnen werd er op de deur geklopt. Op het moment dat de vader des huizes de deur opende werd hij door Palestijnse terroristen onder vuur genomen en gedood. Vervolgens schoten ze op Ozeri's vijf kinderen, hun moeder en de beide gasten. De gasten zagen zich nog kans om één van de terroristen te doden. De dochter ligt nog steeds in het ziekenhuis. Op 12 december 2002 werden twee militairen waaronder een vrouw gedood die op hun post zaten in de nabijheid van een joodse gemeenschap in Hebron. Op 15 november 2002 werden 12 Israël's in een hinderlaag gedood in Hebron door terroristen van de Islamitische Jihad. Onder hen waren drie inwoners van Kiryat- Arba en negen leden van het Israëlische leger.Dit zijn slechts een paar voorbeelden uit een hele waslijst van aanslagen in deze stad.
 
Hebron is één van de oudste steden ter wereld en ligt centraal in Judea. De legende verhaalt dat Adam na zijn gedwongen vertrek uit het Paradijs er zijn 'tenten' heeft opgeslagen. Hebron's oorspronkelijke naam is Kiryat Arba. Arba was de vader van de reuzen. Volgens Deuteronomium ( 9:1-2)  was het de woonplaats van de Enakieten. In de buurt van Hebron ligt de Esjkolvallei, waarvandaan de verspieders van Mozes de enorme druiventros op hun schouders meenamen. ,, het vloeit er werkelijk van melk en honing' zeiden ze. (Numeri 13:23-27). Hebron stond van oudsher bekend om de uiterst vruchtbare wijngaarden en de overvloedige oogst van allerhande fruit. Hebron is ook de plaats waar Abraham zich vestigde.
 
Genesis 13:18 'Daarna sloeg Abram zijn tenten op en ging wonen bij de terebinten van Mamre, bij Hebron, en hij bouwde daar een altaar voor de Here.'
 
Het was op deze plaats dat de Here tot Abram sprak.
 
Genesis 13:14 'Sla toch uw ogen op, en zie van de plaats, waar gij zijt, naar het noorden, zuiden, oosten en westen, want het gehele land, dat gij ziet, zal Ik u en uw nageslacht voor altoos geven.'
 
Het was hier dat God onder de terebinten van Mamre een zoon belooft aan Abraham en Sara en dat het nageslacht van deze zoon 'Izaäk' het land zal beërven tot in alle eeuwigheid. Hebron is ook de plaats waar Abraham de spelonk van Machpela kocht van de Hethiet Efron voor vierhonderd sikkelen ( Genesis 23:8-16) om daar zijn vrouw Sara te begraven. Deze spelonk werd uiteindelijk het familiegraf van Abraham, Izaäk, Jakob en hun vrouwen Sara, Rebecca en Lea. Het huidige gebouw boven de spelonk dateert uit de tijd van Herodus de Grote. Hebron is zowel heilig voor de Joden als voor de Arabieren omdat ook zij zich afstammelingen van Abraham voelen. De stad heet in het Arabisch 'El Khalil' wat ' vriend van allah betekent '. Hebron was ook de hoofdstad van David's rijk en bleef hoofdstad, totdat na 7 jaar David Jeruzalem veroverde en haar tot hoofdstad maakte van geheel Israël. In de loop der eeuwen is de stad regelmatig in bezit geweest van verschillende veroveraars.
 
In 1917 werd het door de Engelsen bezet nadat deze de stad hadden veroverd op de Ottomaanse Turken.Tentijde van het Engelse bewind werden de Joden steeds vaker het doelwit van aanslagen door Arabieren. Zo predikte in 1929 de Moefti van Hebron in de moskee 'Dood aan de joden' met als resultaat dat er ruim 60 Joden door hun Arabische buren in koelen bloede werden vermoord. De massamoord vond plaats in augustus 1929. Arabieren uit de stad zelf en uit de omliggende dorpen stormden de huizen van de joodse bewoners binnen waarbij ze op een gruwelijke manier de bewoners ombrachten. De Joden woonden al sinds de 14e eeuw in Hebron. Velen stonden op goede voet met hun Arabische stadgenoten. Overtuigd als zij waren van de trouw van hun Arabische 'vrienden', sloegen ze het aanbod van de 'Haganah' (joodse zelfverdedigingsorganisatie) af, die hun hulp en bescherming wilde bieden.
 
Tijdens de Israëlisch-Arabische oorlog van 1948 kwam Hebron in Arabische handen en kort daarna onder Jordaans bestuur en was het de Joden verboden naar de stad terug te keren.In de Zesdaagse Oorlog van 1967 kwam de stad weer in bezit van Israël, Vanuit die tijd dateert de huidige Joodse gemeenschap in Kiryath- Arba. In 1997 zag Israël zich echter genoodzaakt de stad aan de Palestijnen over te dragen als onderdeel van de Oslo akkoorden. Deze overdracht is vastgelegd in de 'Note for the Record' het Hebron protocol. De Nederlander Hans van Mierlo, destijds voorzitter van de Raad van Ministers van de Europese Unie, schreef op 17 januari 1997 een brief aan de Palestijnse terreurbaas Arafat.
 
Geachte meneer de president,
Staat u mij in de eerste plaats toe, in mijn hoedanigheid van voorzitter van de Raad van Ministers van de Europese Unie, te feliciteren bij de gelegenheid van de ondertekening van het protocol over de implementatie van de Israëlische hergroepering in Hebron en de daarmee verbonden documenten... De Europese Unie is ervan overtuigd dat u een eerlijke en evenwichtige overeenkomst hebt bereikt, die verdere vooruitgang zal bevorderen binnen het raamwerk dat werd neergelegd op de Madrid Conferentie en in de Oslo-akkoorden.
 
Arafat was juist in die tijd al volop bezig alle afspraken met voeten te treden en riep hij regelmatig in toespraken op de staat Israël te willen vernietigen. Uit deze brieving wordt nog eens duidelijk dat de Europese Unie vanaf het begin dat Arafat en zijn bende in Gods land zijn neergestreken, er een duidelijke Europese lobby bezig is Arafat in het zadel te houden. In het Hebron protocol verplichten de Palestijnen zich opnieuw het terrorisme te bestrijden, het geweld te voorkomen, samen te werken op veiligheidsgebied, het voorkomen van ophitsing en vijandelijke propaganda, het systematisch bestrijden van terroristische organisaties en hun infrastructuur, aanhouding, vervolging en bestraffing van terroristen etc. Maar ook deze afspraken zijn door Arafat volledig genegeerd en is onder zijn leiding en met medeweten van de Verenigde Staten, De Verenigde Naties en de Europese Unie, Hebron verworden tot een broeinest van Palestijns terrorisme. Sjeik Jassin, de leider van de terreurbeweging Hamas zei kort geleden dat Arafat nooit iets heeft ondernomen om het terrorisme te stoppen. Maar dat zal onze 'Wereldleiders' een zorg zijn.
 
Bronnen: Nipac Midden-Oosten dossiers, Het Hebron-protocol. Israel Defense Forces, overzicht aanslagen 2002. Het heilige land in woord en beeld, Sami Awwad. NAI-Newsletter Jeruzalem, 19-1-2003.
 
Palestijnse christenen in doodsangst 
Volgens een onlangs verschenen Palestijns document zal de islam de officiële religie van de nieuw te vormen Palestijnse staat worden. Er wordt op gewezen dat de 'staat' de vrijheid van andere godsdiensten zal respecteren. Het merendeel van de 3 miljoen Arabieren die onder bestuur staan van de Palestijnse Autoriteit zijn moslims. Er zijn nog ca 30.000 christenen in deze gebieden over waarvan een deel regelmatig met terreur wordt geconfronteerd en niet alleen van de kant van extremistische moslims maar ook van de Palestijnse Autoriteit zelf. Zo zagen twee tot het christendom bekeerde Arabische broers zich pas geleden genoodzaakt hun toevlucht in Israël te zoeken om te ontkomen aan een wisse dood. WorldNetDaily meldt dat één van de broers, Nassar Salam, een actief lid was van Arafat's Al-Fatah- fractie, op het moment van zijn bekering werd gevangen genomen en gemarteld. De andere was al ter dood veroordeeld, maar beiden wisten te ontsnappen naar Israël, waar ze toestemming kregen om tenminste 30 dagen te blijven. Jo Ann Davis, een vertegenwoordigster van 'Religous Freedom Coalition' een Amerikaanse beweging, heeft Israël opgeroepen de beide broers asiel te verlenen totdat hun opvang in een ander land is geregeld. De terreurbeweging Al-Fatah heeft beide broers ervan beschuldigd te collaboreren met Israël.  Het is de bekende beschuldiging aan het adres van christenen of van hen die zich kritisch uitlaten over Arafat's bewind. Men vermoedt dat hun zuster al vermoord is omdat er niets meer van haar is vernomen sinds de beide broers zijn gevlucht.
 
Op 16 augustus 2001 werd Mohammed Bak'r  een christen Arabier door de Palestijnse 'politie' gearresteerd en gevangen gehouden in het dorp Salfet. Bak'r  werd ervan beschuldigd een verrader van de islam te zijn vanwege zijn bekering tot het christendom en daarom de dood verdiende. Via een familielid werd bekend dat hij werd gemarteld. Ze hadden hem met zijn handen aan het plafond gehangen met zijn voeten van de vloer. In dezelfde gevangenis zat nog een andere ex-moslim die na herhaalde verzoeken eindelijk zijn familie op bezoek kreeg. De man was zo vreselijk gemarteld dat hij zijn eigen naam niet eens meer wist. Een andere christen-arabier Saaëd werd tijdens ondervraging zo meedogenloos geslagen dat hij van ellende een valse bekentenis aflegde. Ze sloten hem op in een stikdonkere ondergrondse cel totdat hij onder druk van het Rode Kruis uiteindelijk werd overgeplaatst naar een 'normale' gevangenis.
 
De wereld besteed hoegenaamd geen aandacht aan de hoge prijs die de ex-moslims in de Palestijnse gebieden betalen. Zelfs kerken bemoeien zich er niet mee maar kiezen tot verbijstering van velen de kant van de Palestijnse terreurbaas en zijn bendeleden.